Het onderstaande is overgenomen uit de periodiek:

DE STEM VAN DE LAATSTE BAZUIN.

HET GETAL VIER:

Een bijbelse zoektocht naar viervoudige elementen in schepping en natuur, in tabernakel en kerk.

Het resultaat van deze tocht wordt u hierbij in schetsmatige vorm aangeboden.

SCHEPPING en NATUUR.

De vier rivieren in het paradijs, de Hof van Eden:Gen . 2 : 10-14:

PISON: betekent: uitgietende stroom.

GIHON: betekent: baanbrekende stroom.

HIDDEKEL: betekent: snelvlietende stroom.

EUFRAAT: betekent: zoetwater stroom.

De vier windrichtingen: Noord, Oost, Zuid en West;

De vier jaargetijden: Lente, Zomer, Herfst en Winter;

De vier maanstanden: Eerste kwartier, Volle maan, Laatste kwartier en Nieuwe maan.

De dagindeling: Morgen, middag, avond en nacht;

Genesis 8:22: "Voortaan zullen, zolang de aarde bestaat, zaaiin en oogst, koude en hitte, zomer en winter, dag en nacht niet ophouden.

Deze uitspraak van God, is een blijk van Zijn genade; Hij zal het natuurlijke leven in stand houden

De mens met hoofd, lichaam en vier ledematen; zijn armen en benen stellen hem in staat te werken en zich te verzorgen.

Met het beeld van de mens voor ogen, maken wij thans de overgang van schepping en natuur naar het volk Israël in de Tabernakeldienst en de nieuwtestamentische gemeente en haar eredienst.

Laatstgenoemde wordt in bijbelse zin aangeduid als Lichaam van Christus, waarvan Hij het Hoofd is. Ef. 4: 12; 5: 23.

TABERNAKEL en KERK:

Tabernakel:

Volgens Exodus 26: 31 en 32 gaf God aan Mozes de opdracht het voorhangsel van de tabernakel te maken van blauwpurper, roodpurper, scharlaken en getweernd fijn linnen.

Dit diende opgehangen te worden aan vier pilaren van acaciahout, met goud overtrokken, voorzien van gouden haken en vier zilveren voetstukken.

De verbinding tussen het heilige en het heilige der heiligen werd dus gevormd door vier pilaren , waaraan een vierkleurig gordijn werd gehangen.

Er achter was de troon van God; daar openbaarde Hij Zich, vanaf het verzoendeksel.

Priesterkleed:

De priesterkleden van Aaron en zijn vier zonen, vertoonden dezelfde vier kleuren als de kleuren van het voorhangsel. Ex. 28: 4 ,5 .

Altaren:

Het brandofferaltaar was vierkant en voorzien van vier hoornen. Ex. 27: 1 - 8.

Ook het reukofferaltaar bezat deze vorm. Aaron zal, met het bloed van het zondoffer der verzoening eenmaal per jaar, op zijn vier hoornen verzoening doen. Exodus 30: 1-10

Vier wezens:

Volgens de Joodse geschiedschrijvers voerden de vier hoofdafdelingen van het Israelitische volk Num. 2: 3,lO.18 en 25 vier verschillende symbolen in hun banieren:

Juda: een leeuw;

Ruben: een mens;

Efraïm: een kalf;

Dan: een arend.

Deze vier wezens vinden wij ook in Ezechiël 1:lO en Openbaring 4: 7.

Van deze symbolische figuren wordt dus zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament melding gemaakt.

De Joodse theologie beschrijft vier Engelen:

Ariël: leeuw Gods;

Uriël: Gods licht of vuur;

Gabriël: mens Gods;

Rafaël: Gods arts of genezing.

Kerk:

Vier evangelisten:
Volgens Irenaeus, een kerkvader uit de tweede eeuw, hij werd in 178 bisschop van Lyon, vormen de vier evangelieschrijvers een eenheid; en hebben zij te zamen een geheel volledig evangelie geschreven.

Zij worden voorgesteld en afgebeeld, aldus deze kerkvader, in de vier wezens uit Ezechiël 1 en Openbaring 4, waarvan de karakters geheel overeenstemmen met de eigen-aardige strekking van hun boeken:

Mattheus, de krachtige, afgebeeld met leeuw, Apostel;

Marcus, de heldere , afgebeeld met de gevleugelde mens, de evangelist.

Lucas, de opbouwende, afgebeeld met de os, de herder;

Johannes, de profeet der Openbaring, afgebeeld met de adelaar, die een schrijfpen in zijn mond houdt, de profeet.

In Efeze 4: 11 vinden wij het viervoudig karakter terug in de ambten die de Heer der Kerk aan de gelovigen gegeven heeft

Hij beoogt het heil van de gemeente en het geestelijk welzijn van de heiligen.

Daartoe werden aan de Kerk niet alleen de geestelijke gaven gegeven doch ook dienaren in het viervoudig priesterambt: Apostelen, Profeten, Evangelisten en Herders en leraars.

Zij zijn de ledematen van het lichaam van Christus. Hijzelf is haar Hoofd.

Handelingen 13: 2ev. geeft aan hoe de dienaren werden geroepen en uitgezonden.

Ten slotte:

Het viervoudige karakter komen wij dus tegen in schepping en natuur, de symbolen bij het volk Israël, de tabernakeldienst en de Nieuwtestamentische gemeente en haar eredienst.

Vraag:
Waar vinden wij in de christelijke kerk van onze tijd, het viervoudige terug in Ambt en Eredienst.?

Terug naar laatste bazuin