In Handelingen 20: 7- 12 lezen we de geschiedenis van Eutychus. We bevinden ons in Troas, een havenplaats gebouwd bij het verwoeste Troje, dat we kennen door de geschiedenis van het paard van Troje, de list waardoor soldaten deze stad konden veroveren.
Nu is Paulus hier, voor de derde keer.
Beide keren hiervoor kon hij maar kort blijven, zoals wij lezen in 2 Kor.2: 12 en Hand.16:9,10.
Ook nu duurt zijn verblijf maar even. Een week, en, dat is niet lang als men het evangelie uit moet leggen aan hen, die daar begerig naar zijn.
Bij ons duurt de catechisatieperiode jaren en ook een belering kan een hele tijd kosten. Vandaar waarschijnlijk dat we lezen, dat Paulus nogal lang predikte.
Het was de eerste dag der week, de zondag van tegenwoordig. In de jaren vijftig van de eerste eeuw was dit echter een gewone werkdag, zodat, naar we aannemen, de 'kerkdienst' die beschreven wordt, pas 's avonds begon.
We lezen dat men vergaderde in een bovenzaal, met (rokende) lampen verlicht, want elektriciteit bestond nog niet. Het zal door die rook wel behoorlijk benauwd geweest zijn.
Paulus zelf had al minstens acht mannen bij zich en nu hij zich uiteindelijk in Troas bevond, zal heel de gemeente wel aanwezig geweest zijn, te meer omdat hij de volgende dag zou vertrekken.
Eutychus was er ook. Verder weten wij weinig van hem. Zijn naam betekent 'de gelukkige' en deze naam werd nogal eens aan slaven gegeven. Als hij inderdaad een slaaf was, had hij zeker de hele dag hard moeten werken en verbleef hij nu, zittend in een vensterbank op de derde verdieping, in die benauwde zaal.
We begrijpen dan zeker wel, dat hij door de slaap overmand werd.
Goed luisteren is tenslotte een vermoeiende bezigheid en de onrntandigheden werkten niet echt mee. Hoe vaak overkomt het ons niet, dat we met onze gedachten afdwalen tijdens een kerkdienst, terwijl we ons, op een ruistdag,in een goed geventileerde ruimte bevinden.
Het liep tegen middernacht en Paulus sprak nog steeds. Plotseling werd zijn preek evenwel onderbroken door een vreselijke gebeurtenis.
Eutychus was, slapend, van zijn zitplaats in de vensterbank drie verdiepingen naar beneden gevallen.
We lezen in de beschrijving door de arts (!) Lukas, dat hij dood opgenomen werd. Het zal een hele consternatie gegeven hebben. Stel je maar eens voor, dat er tijdens een kerkdienst zo iets verschrikkelijks gebeurt. Iedereen is onthutst en de een vraagt aan de ander, die het misschien beter kan zien, wat er nu eigenlijk precies aan de hand is.
Tumult dus.
Paulus komt naar beneden, en hij doet iets wat wij niet dadelijk zouden verwachten. Wij zouden tenminste niet op iemand gaan liggen en de armen om hem heen slaan, wanneer hij net zo'n val gemaakt heeft.
Stel je voor dat de persoon nog leeft en allerlei inwendige verwondingen heeft. Je zou het alleen maar erger maken.
Paulus handelt, natuurlijk geleid door de Heilige Geest, wel op deze manier.Wanneer wij hierover nadenken, dan is dit niet zo vreemd als het lijkt.
Laten we maar eens lezen wat Elia deed met de dode zoon van de weduwe van Sarfat in 1 Kon.17:21, of Elisa met de zoon van de Sulamitische in 2 Kon.4:34.
Inderdaad, beiden strekten zich uit over het kind, en. in beide gevallen werd het kind weer levend.
Ook de jongeling uit Troas werd uit de dood opgewekt. We lezen in vers 12, dat hij levend werd weggebracht, waarschijnlijk naar zijn heer, die het hele verhaal ongetwijfeld in geuren en kleuren te horen heeft gekregen. En, deze niet alleen, want de hele gemeente werd immers buitengewoon bemoedigd, en het zal als een lopend vuurtje door de stad zijn gegaan. Wellicht zijn er, die hierdoor tot geloof zijn gekomen.
Paulus was al weg. Na alle commotie van Eutychus' val, was hij gewoon doorgegaan. Men had samen het Heilig Avondmaal gevierd en hij had tot de morgenstond gesproken.Hij had zo veel te vertellen.
Over een man namelijk, die aan een kruis ter dood was gebracht, maar Die na drie dagen uit de dood was opgestaan. Over Jezus, Wiens dienstknecht (slaaf) Paulus was, en door Wie hijzelf uit de dood in het leven was overgezet, na de ontmoeting op de weg naar Damascus.
Zou Paulus dit niet hebben verteld?
Zou hij dit verband niet gelegd hebben?
Natuurlijk wel. Hij brak het brood en at, zo staat in vers 10
Door het nutdgen van het Heilig Avondmaal verkondigen we de dood van de Heer, totdat Hij komt, zoals we weten.
Want, Christus is opgestaan en verblijft aan de rechterhand van de Vader.
Als Hij komt, dan worden de gestorven gelovigen door Hem opgewekt en de nog levenden veranderd.
Wat Eutychus overkwam is een voorproef. Want door de gave van krachten (van de toekomende eeuw, dat is: het duizendjarig Vrederijk, waar Christus Koning is) werd hij opgewekt
Zonder twijfel is Eutychus later gestorven. Maar zijn hele leven zal deze gebeurtenis in de gemeente te Troas hem bijgebleven zijn.
De daden van de Heer door Zijn dienstlknechten laten zien wat ons voorland is.
We mogen nu al weten levend te zijn in Hem. Als we het geloof bewaren zullen we eemnaal veranderd worden en een opstandingslichaam verkrijgen, waardoor we eeuwig met onze Heer zullen leven, tot de rand gevuld met Zijn liefde en heerlijkheid, zo groot, dat we ons dat niet kunnen voorstellen.
Deze jongerenbazuin verschijnt in de tijd van Pasen, de tijd,waarin we gedenken dat Christus als Eersteling uit de doden is opgestaan. Laat ons dat feit, gestaafd door al die getuigenissen in de bijbel, ons hele leven lang niet vergeten.
Eutychus was nog een jongeling, zwak van macht en kracht, net als wij. Hij heeft aan den lijve de kracht van de Heer mogen ondervinden. Deze Heer is ook onze Heer en als wij ons hart voor Hem openstellen, kunnen we nu reeds Zijn macht en liefde ondervinden in ons dagelijks leven.
Hij geve ons wat nodig is om waakzaam te blijven en niet in slaap te vallen.
Laten we onze lampen brandende houden, zoals in de opperzaal in Troas en blijven luisteren naar Zijn Woord, totdat de morgenstond aanbreekt en de Heer komt.