Korte Verklaring bij:
Dat punt staat voorop,omdat wij maar al te dikwijls ondervinden, hoe men veronderstelt, dat wij de Heilige Schrift verwerpen, welke mening ontstaan is door degenen, die ongeveer onze naam dragen en die de Schrift miskennen.
Maar ook wordt door dat punt het geloofsterrein afgebakend.We laten ons dus niet beinvloeden door menselijke stelsels, ook al zijn ze van grote mannen in het Koninkrijk Gods afkomstig.
We kunnen zeer zeker uit de geschriften van vrome godgeleerden veel leren; hun meningen kunnen onze kennis soms verdiepen, ook zelfs dikwijls, wanneer zij iets leren, dat wij niet erkennen, want dan worden we gedwongen, dieper in de Schrift door te dringen, om hun beweringen te ontzenuwen .
Punt 2 zegt: dat de Heer Jezus Christus het Hoofd van de Kerk is, die Hij wil besturen door de Heilige Geest, en in wier midden Hij wil spreken door het woord der profetie.
Dit punt toont het fundamentele verschil tussen de inrichting en het bestuur der Kerk, zoals die krachtens haar stichting zijn moeten en wat er in de loop der geschiedenis over het algemeen van geworden is.
Hier blijkt ook weer het belang van punt 1, omdat we onze argumenten alleen aan Gods Woord kunnen ontlenen. Hier komen dus de gaven van de Heilige Geest ter sprake en in verband daarmee het bezit van dienstknechten, geroepen door de Heilige Geest
Punt 3 zegt: dat zij van Gods wege de opdracht heeft, om gelijk Elia en Johannes de Doper Israël opriepen tot de wet en de getuigenis, de Christenen op te roepen tot de leer der Heilige Schrift, zoals deze in de eerste eeuw der Kerk door 's-Heren geroepen apostelen, profeten, evangelisten en herders werd onderwezen.
Dit punt geeft het doel aan, waartoe God in Zijn liefde voor ruim honderdvijfenzeventig jaar (in ca 1830) de Kerk hersteld heeft; het herstelde Werk zal de Christenen van allerlei schakering moeten wijzen op hun ontrouw door het afwijken van de leer der Apostelen.
De zegen der eerste
Christenen was juist daarin gelegen, dat zij zich hielden aan de
leer van deze, door de Heer gestelde dienstknechten.
Punt 4 zegt: dat alle mensen zalig kunnen worden. Dit punt predikt Gods barmhartigheid, die zich uitstrekt tot alle mensen, naar het getuigenis van de Zoon van God Zelf, Die sprak: "Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe"; JOH.3:16.
Paulus schrijft in verband daarmee aan Timotheus, dat God, onze Zaligmaker, wil, dat alle mensen zalig worden en tot de kennis der waarheid komen; 1 TIM.2:3,4.
Met deze woorden wordt de strijd aangebonden met de vreselijke leer der uitverkiezing, die het leven van zovele duizenden gelovige mensen bederft en verduistert.
Punt 5 zegt: dat de Heer Jezus spoedig persoonlijk zal wederkomen en dat Zijn komst voorafgegaan zal worden door de opstanding uit de doden en de verheerlijking der levend overblijvenden, die daartoe waardig zullen worden bevonden.
Dit punt leert ons de hope en de verwachting der Kerk van de aanvang aan: de Wederkomst van haar Heer en Koning, de Bruidegom: niet van een enkele ziel, maar van de Kerk.
Daaraan gaat vooraf, wat de Schrift zo duidelijk leert: De eerste opstanding, waarbij het merendeel der ontslapenen blijft rusten, maar slechts zij opgewekt worden, die Christus gediend hebben naar Zijn volle leer en waarheid en waarmede gepaard gaat de levende verandering der getrouwe gelovigen.
Dit punt brengt ons ook in aanraking met de leer van het dodenrijk, welke men zeer heilig en voorzichtig moet behandelen, wil men niet verder gaan dan wat de Schrift ons daaromtrent leert en dat is betrekkelijk weinig.
Wat zij hierover leert, kan ons veel troost geven, maar we zullen ons hoeden te vervallen in allerlei spiritistische fantasieën.
We zullen ook niet vergeten, dat de Kerk haar roeping heeft te vervullen ten opzichte der levende mensen.
Wat daarnaast in het Rijk der ontslapenen geschied, is Gods zaak, Die in bepaalde gevallen Zijn wil aan ons kan openbaren.