De Tabernakel - beeld van een kerk

”Hoe goed zijn uw tenten, o Jakob, uw woningen, o Israël”, is de uitspraak van Bileam in (Num.24:5) wanneer hij het Joodse volk in de woestijn naar zijn stammen gelegerd ziet en de Geest Gods vaardig over hem wordt.

Hij zal niet de enige geweest zijn, die deze orde gezien heeft tijdens de veertig jaren die het volk Israël moest rondtrekken buiten het land Kanaaän. Het was telkens de wolk- of vuurkolom die het volk deed optrekken of halt houden. Vervolgens werd er op twee zilveren trompetten geblazen bij het opbreken (Num.10:2), of ook voor het bijeenroepen van een vergadering.

Alles was strikt voorgeschreven en verliep ordelijk. Dat zal indruk gemaakt hebben op de spionnen van de vijandige volken rondom, die ook nog geïmponeerd konden raken van alle bedrijvigheid en alle kleuren en geluid, zoals van de tabernakel, in het midden opgesteld, waar het centrum was van godsdienstige bedrijvigheid en de verschillende groepen Levieten direct rondom gelegerd waren.

De mare over dat grote, strak geleide, volk verspreidde zich snel en vele koningen maakten zich meer dan bezorgd.

Illustratie: De bovenstaande illustratie is de bekende schoolplaat uit vroegere tijden. In dit formaat zijn niet alle details zichtbaar, maar er is meer dan genoeg te vertellen over hoe het Godsvolk van het Oude Verbond gelegerd was of optrok in die vijandige omgeving, niet alleen wegens de volken rondom, maar ook door het weer en het klimaat, dat niet bepaald meewerkte om de willekeurige Israëliet zich goed te doen voelen. Menselijk gesproken kunnen we begrijpen, waarom men zich mentaal meer dan eens terug naar Egypte begaf, of dat men murmureerde, zeg maar harde kritiek leverde op de leiders, want het is maar makkelijk dat die bestaan. Je kunt er leuk tegenaan schoppen. Maar dit terzijde.

Afbeelding: De priesters van de tabernakel, zo zegt Hebr.8:5, verrichten hun dienst "bij een afbeelding en schaduw van het hemelse", blijkens de godsspraak, die Mozes ontving, toen hij de tabernakel zou gereedmaken. "Zie toe", zegt Hij immers, "dat gij alles maakt naar het voorbeeld, dat u getoond werd op de berg".

De gehele inrichting ervan en alle voorgeschreven handelingen zijn dus schaduw en voorbeeld van de inrichting en orde van de christelijke gemeente van Christus Jezus, die de tocht van Pinksteren naar de Wederkomst Christi in een vijandige omgeving doorloopt.

We willen ons nu niet bezig houden met allerlei details; het vergt boeken om alle orde te beschrijven. In dit artikel willen we ons vooral bezig houden met het uiterlijke voor iedereen: wat is in de tabernakel van die gemeente te zien voor niet-gelovigen en vijanden? Met andere woorden: hoe moeten wij christenen ons opstellen in deze wereld, opdat een goede reuk van ons afkomt en mensen tot jaloersheid worden verwekt?

Eenheid

Allereerst moet natuurlijk de orde en eenheid opvallen, die eenheid waarom de Heer zelfs meer dan 4 keer bidt in het Hogepriesterlijk gebed (Joh.17).

Ef.4:6 leert dat er maar één Lichaam van Christus is, zoals er slechts één Geest en één Heer bestaan. De kerk is dat lichaam van de Heer, waar Zijn opstandingleven aan meegedeeld is, doordat de leden van het lichaam de doop hebben ontvangen. Door deze eenheid aangetrokken, zouden velen kunnen toetreden tot de kerk. Dat betekent dat, waar en wanner de kerk gedeeld is en innerlijk vijandig, zij niet in staat is mensenkinderen tot God te Leiden. Zij is dan niet in staat een werkelijk Godsgetuige te zijn. Die schuld is gelijk aan die van het Joodse volk, waarover Rom.2:24 zegt: "Want de naam Gods wordt om u gelasterd onder de heidenen".

Waar kerkscheuringen voorkomen, is sprake van een vleselijke houding (zie bijv.1Cor.3:3,4). Dat mogen we onszelf dus ook aantrekken, want onze geschiedenis is in dit opzicht bepaald niet fraai. Toch is in Gods ogen de kerk nog steeds één, want, bestaande uit de verzameling van alle gelovige gedoopten. Waar wij ons sektarisch zouden opstellen, doen we de Koning der Kerk verdriet.

Voorhof

Als iemand, van de omliggende bergen af, naar de tabernakel zou kijken, anders gezegd, vanuit menselijke instituties naar de kerk van Jezus Christus, zou hij moeten zien dat er binnen de voorhof een koperen wasvat en een brandofferaltaar zijn. Deelnemen aan de kerk houdt in, dat men zich voortdurend wil reinigen en oprecht de zonden belijdt. Het zegt iets over heiligheid. De kerk moet in twee opzichten 'apart' zijn, namelijk haar leden moeten ten eerste geen deel hebben aan de werken van de wereld en de duisternis. Daarentegen moet de kerk een licht zijn op een bergtop, dat iedereen kan zien.

"Wees heilig, want Ik ben heilig," spreekt de Heer (Lev.11;45; 1Pet.1:16). Dat betekent, dat we ook geen zonden mogen verontschuldigen. We dienen de zonde te bestrijden, eerst in onszelf, door de kracht van de Heilige Geest te benutten en vervolgens rondom ons. Ontmasker de werken der duisternis!

Dit vinden we o.a. in Ef.5, waar de apostel Paulus vervolgt met: "Daarom heet het: Ontwaak, gij die slaapt, en sta op uit de doden, en Christus zal over u lichten. Ziet dus nauwlettend toe, hoe gij wandelt, niet als onwijzen, doch als wijzen, u de gelegenheid ten nutte makende, want de dagen zijn kwaad". (vs.14-16).

Ten tweede moet de kerk heilig zijn door de verbinding als lichaam van Christus met haar Hoofd. Hoe zou de Heer ten volle gebruik kunnen maken van de individuele leden, als ze ziek zijn van en door de zonde? Teneinde Zijn gaven te kunnen benutten, zowel ambten als charismata, dient de kerk zich bewust te zijn van deze verbinding. Hoe zondezieker de kerk, hoe schaarser zullen Zijn gaven zijn.

Blijft, dat de strijdende kerk bevolkt wordt met zondaren, die de Geneesheer van node hebben. Blijft, dat die kerk bij voortduring de Heiland bedroeft door onheiligheid, onenigheid en haar gescheurd zijn. Dan moeten wij als Daniel (Dan.9) ons voor Hem verootmoedigen en met een verslagen hart ons één weten met de hele kerk en in het waarachtige gebed boete doen. Rondom

Rondom zijn alle verschillende stammen Israëls gelegerd op de hun toegewezen plaats. De kerk is een door God opgericht instituut, waar alle gedoopten deel van uitmaken. De kerk is katholiek (algemeen), omdat ze niet tot een volk of spraak beperkt is. Uit alle volken, natiën, stammen en talen wordt Gods kerk verzameld. Zij is tenslotte gehouden het evangelie te verkondigen en alle volken tot discipelen van Christus Jezus te maken (Math.28:19).

De kerk is ook katholiek, omdat ze alle wijzen van menselijke omstandigheden en karakters omvat en in haar dienst reinigt en heiligt, terwijl ze voor alle nood en lijden van de mensheid hart en oog heeft en voor alle ellende een juist geneesmiddel biedt.

De tabernakel werd bediend en geleid door priesters en Levieten. Door de Heer aangewezen dienaren (apostelen, profeten, evangelisten en herders en leraars) vormen deze priesterschap. Tussen de tabernakel en het volk zijn de Levieten gelegerd: de diakenen die de verbinding vormen en door de gemeente verkozen zijn.

Gezonden

Waarom is Israël in de woestijn? Omdat God haar uit Egypte geleid heeft. Zij is een gezonden volk om een beloofd land in te nemen. De kerk is door de Heer als een bode in de wereld gezonden, zoals Hijzelf door de Vader gezonden is (Joh.17:18; 20:21). Het woord apostolisch wil zeggen 'gezonden'. Dat wil dus ook zeggen, dat de hele kerk apostolisch is in haar wezen, geest en werken, om Christus' waarheid, liefde en heerlijkheid aan de hele wereld te openbaren, maar ook een zendingsvolk om nog velen naar dat beloofde land mee te nemen. Die zending echter, kan niet volkomen zijn als de kerk geen levende apostelen heeft. Hoe kan men zonder hen tenslotte komen tot 'de eenheid des geloofs en der volle kennis van de Zoon Gods, de mannelijke rijpheid, de maat van de wasdom der volheid van Christus' (Ef4:12-16)?

Vanwege dit onderscheid met het grootste gedeelte van onze broeders en zusters in de christenheid, moet men daarom de naam 'apostolisch' zien als een aanduiding, waarin de groepering waarvan wij deel uitmaken, onderscheiden is van andere. Ook de zilveren trompetten die geblazen werden tot het optrekken van het volk wijzen op het dubbele getuigenis van licht en recht, van profeten en apostelen. Dat voor het bijeenroepen van een vergadering hetzelfde geschiedde, wijst op het zich laten leiden door Woord en Geest van het volk.

Aanzien

Wanner iemand van buitenaf de tabernakel zag, ontwaarde deze een omheining van wit linnen en pilaren met een kleurige plaats waar men naar binnen kon. Hiermee wordt aangeduid welk getuigenis de christelijke godsdienst in de wereld te brengen heeft, door iedereen, want een ieder is de representant van de Heer Zelf. Hij is de enige Naam onder de hemel gegeven, waardoor de mens zalig kan worden. Het is niet onze kerk, maar Zijn kerk, waar Hij Koning, Priester en Dienaar is voor en in Zijn onderdanen. Het is Zijn werk, dat Hij uitvoert in en door mensen, met hulp van Zijn Heilige Geest, aangegord met kracht van de Vader (lCor.12:4-6). Alles is door en tot Hem geschapen (Kol.1:16). Dat geldt vanzelfsprekend ook Zijn kerk.

Betekent dit nu, dat de kerk onfeilbaar is? Nee, want dit is slechts een eigenschap van God en nooit van mensen, die toch met elkaar de kerk vormen. Onfeilbaarheid staat in verbinding met alwetendheid en almacht. Christus, het Hoofd van de kerk, is onfeilbaar, want Hij is God, geopenbaard in het vlees. Hij is de Mens in welke de volheid der godheid lichamelijk woont (Kol.2:9). Toch wordt in 1Tm.3:15 "de gemeente van de levende God, een pijler en fundament der waarheid" genoemd. Dat is omdat De Heilige Geest in de kerk woont en ons in alle waarheid wil leiden.

Buiten de kerk is de Waarheid in ieder geval niet te vinden, want de waarheid is een Persoon! Christus Jezus heeft de kerk gesteld tot de mogelijkheid om Hem, die ook de Weg is tot het eeuwige Leven, te vinden.

Zo is de tabernakel beeld van de kerk, die één, heilig, apostolisch en christelijk dient te zijn, geleid door Hem zelf, die door Wolk- en Vuurkolom aangeeft, Woord en Geest aan Zijn leerlingen te schenken.©AWB